Niet alleen kijken naar wat er gebeurt
We kijken samen naar wat het bij jou raakt en wat de onderliggende patronen zijn.
De belangrijkste basis van mijn coaching ben ik zelf. Van nature ben ik een gevoelig mens. Mijn intuïtie, levenservaring en mensenkennis helpen me om aan te voelen wat er speelt, me af te stemmen op de ander en verbinding te creëren.
Ik luister, observeer, spiegel en stel vragen. De methodieken die ik heb geleerd, zie ik als gereedschap. Ik zet ze in wanneer ze passen bij de persoon en de situatie.
Niet de methode bepaalt mijn aanpak, maar de mens die tegenover me zit.
De mens achter de methodiek
Wat er aan de oppervlakte gebeurt, vertelt niet altijd het hele verhaal.
Overtuigingen die je ontwikkelt door je opvoeding, eerdere ervaringen en de omgeving waarin je opgroeit, vormen als het ware je eigen filters. Ze beïnvloeden hoe je situaties interpreteert, welke betekenis je eraan geeft, welke gedachten en gevoelens ze oproepen, hoe je erop reageert en welke keuzes je maakt. Dezelfde situatie kan voor jou heel anders voelen dan voor iemand anders.
Je lichaam kan signalen afgeven zoals:
Vermoeidheid of een gebrek aan energie.
Slecht slapen of niet uitgerust wakker worden.
Aanhoudende spierspanning in nek, schouders en rug.
Onrust of prikkelbaarheid.
Knoop in de maag en last van de darmen.
Lichamelijke klachten kunnen verschillende oorzaken hebben. De genoemde signalen kunnen aanleiding zijn om stil te staan bij hoe je je voelt, maar vragen zo nodig ook om medische beoordeling.
Laten we een voorbeeld noemen
Een collega geeft je kritiek. Daar heb je geen controle op.
De één denkt: “interessant, daar kan ik iets mee.”
De ander denkt de hele avond: “Waarom zei hij dat zo? Doe ik het eigenlijk wel goed? Wat zullen anderen hiervan vinden? Wat had ik kunnen antwoorden?”
De situatie is hetzelfde. De interpretatie en reactie zijn anders.
Wat gebeurt er bij jou in zo’n situatie?
Wanneer je begrijpt waar die overtuiging vandaan komt en er anders naar leert kijken, ontstaat ruimte om bewust andere keuzes te maken. Niet omdat je vindt dat het moet, maar omdat je zelf achter die keuzes staat.